Jump to content
Sign in to follow this  
springtaimas alteri

კატუტუს პოეზია

Recommended Posts

3 საათის ago, sanfol said:

@Katutu აი ია, აი თითი, აიფორუმი

 

https://vocaroo.com/i/s0YAQzdm5Iy6

გამარჯობა მეგობარო, მე ვარ როდრიგო ალვარესი, ვარ ლოს ანჯელეს მუსიკ სტუდიო პროდაქშენსის გენერალური მენეჯერი, ასევე კომპანიის ოფიციალური წარმომადგენელი ნიჭიერ აღმოჩენებთან ურთიერთობაში. თქვენი შემოქმედების მოსმენის შემდეგ გაგვიჩნდა სურვილი დაგკავშირებოდით. მოხარული ვიქნებით თუ გიხილავთ ჩვენ სტუდიაში სიმღერის სატესტო ჩაწერაზე. დაგვიკავშირდით როცა შეძლებთ 

 

საუკეთესო სურვილებით როდრიგო ალვარესი

Share this post


Link to post
Share on other sites

ეს ლექსი ჩემგან (ეძღვნება ლუის ნაზარიოს)

 

"რონალდო ლუის ნაზარიო - კაცი რომელმაც გაბედა და რომელიც პელეს უყვარდა და რომელიც ფეხბურთის ღმერთად აღიარეს

და რომელიც სწრაფი და გონიერი იყო და რომელის პოსტერებიც სუზანას ოთახში ქონდა გაკრული"

 

რონალდო ლუის ნაზარიო შენ ფეხბურთელი ხარ,

შენ უყვარხარ მთელ მსოფლიოს,

შენ პელეს უყვარხარ,

პელეზე უფრო ძლიერი,

სწრაფი და გონიერი ლუის ნაზარიო შენ ხარ

ჩვიდმეტი (17) წლისა იყავი ჩემპიონატზე რომ გამოხვედი,

ყველა გააკვირვე რონალდო, ეს რა ქენი რონალდო?!

შენ ასეთი ძლიერი, სწრაფი და გონიერი ჩვენი ვარსკვლავი ხარ,

სულით და გულით თამაშობ გულშემატკივარს ახარებ,

შენი სტადიონზე გამოსვლა ძვირფასეულის პოვნაა,

შენით ბრაზილია ამაყობს, სუზანა შენით ამაყობს,

დიდ-პატარა დაეძებს შენს პოსტერებს ქალაქში.

შენი თბილისში ჩამოსვლა დღესასწაული იქნება,

შენი გულშემატკივრები კინაღამ ფეხბურთის ღმერთად გაღიარეს,

შე, რონალდო, შენ საუკეთესო ხარ, შენ სუზანას უყვარხარ,

შენი პასებით და ბურთის გატანით ყველას ახარებ, ყველას აკვირვებ,

საფრანგეთთან რომ წააგე, შენს გულშემატკივარს გული ატკინე!..

 

პ.ს.

სათაური ცოტა დიდი გამომივიდა

  • Love 1
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

თეთრი ლექსვი

 

თეთრად გადაშლილ რაფაზე დავდე ჩემი შავი სევდა 
და როგორც იარლიყი შემოვარტყი ყელზე ბედნიერებას
ათასგზის ნაფიქრზე გადატენილი თოფივით ისვრის მელანქოლია და აღწევს მიზანს უსასრულობის და
ისმის ქუჩიდან მდინარე მტკვრის ჩხრიალი, დამხრჩვალი ადამიანი არ მეგულება მასში როგორც თევზი
და მეგრძნობა მათი ჩუმი კივილი
ტკივილზე ამხედრებული ჰაბიტუსები როცა უტევენ გამვლელებს და მუჭით უჭირავთ მათი ღიმილები
მაშინ იბადება სულიერი სიკვდილი
და ისე როგორც არასდროს მჩემდება უგრძნობელობა
და მინდება სიცოცხლე სიკვდილის შემდგომ
განდგომილების გზაზე გამოვლილს არაფრად ვაგდე უცოდველობა და ცოდვილებს ვაყრიდი მიწას სახეში
მაშინ როდესაც თვითონ ვიყავ ამავე მიწაში ჩაფლული 
უფალმა დამტოვა და ადამიანმა შემიყვარა
მე ვირწმუნე ადამიანის სევდა 
მე ვირწმუნე ადამიანი

Share this post


Link to post
Share on other sites

ჩემ ლექსს დიდი გამოხმაურება მოყვა მეგობრებო.

ჟურნალ ნიანგში დაბეჭვდის შემდეგ პროფილში მიმიწვიეს

ამ წუთასაც ჯაჯანიძეს ველაპარაკები.

ამიტომ მინდა აუდიო/ვიდეო ვერსიაც შემოგთავაზოთ რომლის შეძენაც დისკზე უკვე შეგიძლიათ.

 

 

კატუტ ბოდიში წმა თემას კი გიოფებ მაგარამ ეს ერთხელ მაპატიე

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 წუთის წინ, GRU said:

კატუტ ბოდიში წმა თემას კი გიოფებ

ამ თემაში ხსნილი გაქვს წიწმატ :lol::up:

  • Love 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
perplexed souls which hold on to eternity
entirely lost into each others entity
trying to reach for their mental belongings
not realizing how low down the hope is
moaning and shouting and fighting with emptiness 
acting like they just fell out of their mother's nest
abandoned and lost, they are sad and forsaken
these two lives meant nothing since they've born mistaken

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×